وَ اعْلَمُوا انَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقينَ » « 1 » اى اهل ايمان ! با كافرانى كه هم‌جوار شما هستند ، نبرد كنيد ؛ و آنان بايد در شما سرسختى و شدت يابند ؛ و بدانيد كه خدا با پرهيزكاران است . 9 - گروه و جبهه‌هاى درگير جنگ با ديگران كه مرتكب تجاوز و ظلم مىشوند ، و جنگ افروزان و زورگويانى كه به اتّكا و قدرت بر ملّت‌ها و گروه‌هاى ديگر مىتازند ، اسلام با اعلان جنگ به متجاوزان زورگو از حق كشورها و ملّت‌ها و گروه‌هائى كه مورد تهاجم و تجاوز قرار گرفته‌اند دفاع مىكند : وَ انْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنينَ اقْتَتَلُوا فَاصْلِحُوا بَيْنَهُما فَانْ بَغَتْ احْداهُما عَلَى الاْخرى فَقاتِلُوا الَّتى تَبْغِى حَتَّى تَفىءَ الى امْرِ اللَّهِ فَانْ فاءَتْ فَاصْلِحُوا بَيْنَهُما بِالْعَدْلِ وَ اقْسِطُوا انَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطينَ » « 2 » و اگر دو گروه از مؤمنان با يكديگر بجنگند ميان آنها صلح و آشتى برقرار كنيد ، و اگر يكى از آن دو گروه بر ديگرى تجاوز كند ، با آن گروهى كه تجاوز مىكند ، بجنگيد تا به حكم خدا باز گردد . پس اگر بازگشت ، ميانشان به عدالت و انصاف ، صلح و آشتى برقرار كنيد ؛ و همواره دادگرى را پيشه سازيد كه خدا دادگران را دوست دارد . در آغاز آيه گرچه اعلان جنگ در مورد دو كشور و يا دو ملّت و يا دو گروه مسلمانى كه يكى متجاوز است بيان شده ، ولى كلّيت فَقاتِلُوا الَّتى تَبْغى حَتَّى تَفىءَ الى امْرِ اللَّهِ نشانگر عموميّت قانون نسبت به هر گروهى است كه در صحنهء جنگ به

--> ( 1 ) - توبه ( 9 ) : 123 . ( 2 ) - حجرات ( 49 ) : 9 .